De lange staart van Chris

Het boek “The long tail” van Chris Anderson gaat over stijgende verkopen wanneer er meer keus is en het bereik groter wordt. Op zich logisch: als ik veel mensen kan bereiken (potentiële klanten) en ik veel verschillende producten aanbied, dan wil bijna iedereen wel iets van me kopen. Het internet maakt het mogelijk om veel mensen te bereiken en tegelijkertijd een grote hoeveelheid producten aan te bieden door producten pas te produceren wanneer ze verkocht zijn (bedrukte T-shirts), producten te digitaliseren (boeken, muziek, films), of decentrale opslag (ebay, marktplaats). Als je de opbrengt (y-as) uitzet tegen de producten (x-as) en de producten sorteert van meeste opbrengst naar minste, dan begint de grafiek met een piek (de hits) en heeft hij een lange staart naar rechts. Het lijkt een beetje op een 1/√x, zie hier een plaatje van Wolfram Alpha:

Het leek me interessant om meer te weten te komen van dit effect, dus heb ik de bestseller “The Long Tail” gekocht en gelezen. Chris geeft veel voorbeelden van bedrijven die profiteren van de long tail, vooral mogelijk gemaakt door het internet. Niet echt iets nieuws dus. De enige toevoeging is het plaatsen van de staart in een grotere historische context (het principe bestond al voordat er internet was). Halverwege het boek wordt het interessant als de ‘long tail van de tijd’ wordt besproken. Of toch niet, want “onderzoek is nog gaande”.

Chris geeft ook zijn visie op de toekomst, wat min of meer al het heden is. Het gaat om een nieuw soort hit, het product met een relatief hoge opbrengst. Veel hits worden ‘gemaakt’ doordat de producenten er veel reclame voor maken. Dat werkt steeds minder goed omdat de klanten er zelf negatieve recensies over het product schrijven en daarmee andere potentiële klanten van kopen weerhouden. De nieuwe hit werkt andersom: klanten schrijven positieve recensies waardoor er meer klanten komen. Zo is het mogelijk dat een initiatief van een amateur toch een hit wordt (New kids on the block?). De voorspelling uit hoofdstuk 16, “De Long Tail van de toekomst” (2 pagina’s): de staart van de tail wordt langer en dikker, voor alle producten. Eigenlijk dus zoals het altijd al is gegaan.

Chris Haalt ook nog even de “Paradox of choice” van Barry Schwartz aan (leuk filmpje op TED). De lange staart kan alleen bestaan bij een groot aantal producten. Een groot aantal producten binnen een bepaalde categorie, zoals soorten jam (hoeveel verschillende soorten jam verkoopt jouw supermarkt?). Wanneer er veel producten zijn om te kopen, moet je bij het maken van een keuze meer producten bekijken en vergelijken om uiteindelijk je keuze te kunnen maken. Barry geeft aan dat meer keuze niet alleen positieve gevolgen heeft (zie het eerder genoemde TED filmpje). Chris denkt echter dat de negatieve punten van Barry opgelost kunnen worden wanneer je hulp krijgt bij het kiezen. De invalshoek is echter wel wat anders, omdat Barry het heeft over ‘word ik gelukkiger van meer keuze’ en Chris meer gericht is op ‘verkoop ik meer producten als ik meer keuze bied’.

Ik vond de inhoud van het boek erg mager. Wanneer je de wikipediapagina over de Long Tail leest, dan lees je waarschijnlijk meer informatie dan wanneer je het boek leest. Omdat het boek wel lekker makkelijk leest, heb ik het toch maar uitgelezen. Een boek niet uitlezen is toch wel een beetje zonde van het papier…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *